Waar is de BOERIN in de agromarketing?

Kijken we naar de nieuwe marketing-uitingen in de landbouw, dan zien we allemaal mannen-namen/gezichten. Na het debacle van glossy Gerda zijn de agromarketeers overgegaan op oer-Hollandse namen als Guus, Gijs, Teun, Willem, Drees en nu weer Driek. Waar zijn de boerinnen gebleven?, vraag ik mij af. Zij zijn toch de (mede) beslissers en (mede) betalers, zeker daar waar het om voedsel en voedselproductie gaat. Mannen voor de agromarketing en vrouwen voor de sexy kalenders is wel erg simplistisch benaderd. Tijd voor een echte website of magazine rondom de boerin met een echte vrouwen-naam/gezicht. Ik ben in dit verband benieuwd naar de nieuwe uitgave van koeienclub CRV (voorheen Holland-Genetics); daar is een zakelijke glossy aangekondigd met boerinnen! Ik ben vooral nieuwsgierig naar de naam, die daarvoor gekozen wordt. BOERIN! is volgens mij het meest krachtig en staat goed in het schap naast Guus, Teun of Driek. Waarom niet als agromarketeers de kracht herontdekken van onze eigen boer en tuinder en de reclame-uitingen combineren in de brandname/het A-merk  BOER! en BOERIN! Via een opvallend label op de verpakking kunnen we ook nog extra reclame maken voor betrokken website of magazine. Dat is nog eens zichtbare landbouw , maar tegelijkertijd ook echte promotie van onze land- en tuinbouw!

BOER-en-CO verdient (nog) meer aandacht

BOER-en-CO heeft zijn nieuwe website van en voor de boer gepresenteerd, zie daarvoor http://www.boer-en-co.nl/ met betrokken ambassadeurs. Goede actie, mooie stukjes, wat een veel breder publiek vraagt , want de communicatie is straks bedoeld richting de (kritische) burgers. Het initiatief mag daarom gerust breder gedragen worden door alle PR&Reclamebureaus in de landbouw, dus samen de schouders eronder voor de echte "meekijklandbouw", zoals www.guus.net ook doet (volg #guusnet). Laat de social media een belangrijke rol spelen om in contact te komen met de (kritische) burgers; open de stallen via FaceBook en Twitter en kom met zijn allen naar het Weekend van het Varken (10 en 11 september 2011). Laten we zulke open dagen inderdaad bekend maken aan een breder publiek, met name in de eigen regio en de eigen buurt! Juist een advertentie en interview/reportage in het plaatselijke weekblad of op de locale t.v. doet wonderen en kweekt heel veel goodwill voor de sector en het bedrijf zelf. Nog even en alle boeren/boerinnen zitten op FaceBook en twitteren met de (kritische) burgers in hun eigen omgeving, zie al #guusnet. Zet hem/haar op als ambassadeur voor BOER-en-CO en als PR&Reclamebureau sluit je dus aan bij dit initiatief.

DUURZAAMHEID mag geen modewoord worden

Te pas en te onpas wordt het woord DUURZAAMHEID gebruikt en als je een ander woord wilt gebruiken pak je de afkorting MVO. maatschappelijk verantwoord ondernemen. Maar we moeten oppassen dat deze termen niet verdwijnen in het luchtledige, dus afgeserveerd worden in de varkenssector. Want het is o zo belangrijk dat er een aantal ketenconcepten tot stand komen met inbreng van een paar NGO's, die aansluiten bij grote groepen consumenten. De vleesconsumptie staat onder druk en het negatieve imago van de varkenssector doet daar geen goed aan. Stap voor stap moeten we het vertrouwen van de consumenten, maar ook van de NGO's terugwinnen in de varkenssector. Het begrip DUURZAAMHEID moeten we daarom zo snel mogelijk op een praktische manier invullen, vooral de P van people, met het welzijn van dier en mens voorop. Maar ook met veel minder en gerichter antibiotica-gebruik, zoals ook een aantal dierenartsen benadrukken, om tot een duurzame veehouderij te komen. Duurzame veehouderij is een veehouderij zonder negatieve gevallen en zonder negatieve publiciteit. De varkenssector kan een voorbeeld nemen aan de vleeskalversector: van verguisd naar zeer modern en vooral zeer klant/consumentvriendelijk! Duurzaamheid zit daar inmiddels bij iedereen tussen de oren en straks in de genen. U leest hier meer over op de website www.guus.net (of volg #guusnet).

Alle signalen rondom VOLKSGEZONDHEID serieus nemen

De ervaringen en (negatieve) publiciteit van afgelopen maanden, maken duidelijk dat we alle signalen en twijfels rondom onze VOLKSGEZONDHEID serieus moeten nemen. Kijk de berichtgeving en de opmerkingen in de dagbladen en op radio/t.v. van de afgelopen tijd maar na: onze gezondheid is en blijft zorg (angstfactor) nummer 1 en dat zal nog lang zo blijven. De vakbladen stonden vol van de eventuele  ziekteverwekkers en de reacties op radio/t.v. logen er niet om; een willekeurige opsomming met MRSA, EHEC, Q-koorts, Spaanse griep en ESBL in relatie tot o.a.diersoort/gewas, land van herkomst, schaalgrootte, fijnstofuitstoot en antibioticagebruik. Al deze signalen moeten we als agrarische sector actief oppakken of weten te weerleggen. De landbouw kan daarbij dankbaar gebruik maken van de deskundigheid EN van de media-uitstraling van professoren als Osterhaus (Rotterdam) of Knaben (Utrecht); een permanent team van deskundigen met mondige woordvoerders moet de eerste stap zijn. Maar ook gedegen onderzoek met GGD's, openheid naar de medische wereld en informatiebijeenkomsten voor de burgers. Maak daarbij ook dankbaar gebruik van de social media om boeren en burgers goed en snel te informeren!  Een partij voor de Volksgezonheid zou anders maar zo opgericht kunnen worden in Nederland en (nog) meer kiezers trekken dan de partij voor de Dieren of de 50+ partij.  

Bijval gemeenten bij discussie MEGASTALLEN

In de vakantietijd is er bijval gekomen vanuit de gemeenten bij de discussie over MEGASTALLEN. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) geeft een helder advies aan Hans Alders: laat gemeenten en provincies zelf beslissen of zij "megastallen" toestaan of niet. Zij kunnen zelf het beste bepalen of zulke stallen  inpasbaar zijn in het landschap en wat de bevolking ervan vindt.Gemeenten willen zeker een omschakeling naar duurzame veehouderij, maar beseffen dat duurzaaamheid, milieu en dierenwelzijn meer gerelateerd zijn aan bedrijfsvoering, dan aan schaalgrootte.De extra adviezen van de VNG zijn zeker zo belangrijk voor de discussie rondom MEGASTALLEN: 1) maak onderscheid tussen intensieve veehouderij en grondgebonden veehouderij 2) zorg voor een betrouwbare overheid met duidelijke en consistente regelgeving en 3) schenk voldoende aandacht aan de relatie tussen schaalgrootte en volksgezondheid. Zij vragen nadrukkelijk meer duidelijkheid over de gezondheidsaspecten in de buurt van intensieve veebedrijven; wij moeten dit signaal heel serieus nemen. Discussies en onduidelijkheden rondom volksgezondheid moeten zo snel mogelijk opgepakt en opgelost worden, anders trekken we als (intensieve) veehouders zeker aan het kortste eind! Op de website www.boer-en-co.nl zullen we hier extra aandacht aan geven (volg #boerenlog).

Consumentenmarketing voor A-merk

Bloemenbureau Holland gaat van start als het bureau voor consumentenmarketing in de sierteeltsector. Waarom hebben we zoiets alleen voor bloemen en planten, vraag ik mij af. Nederland Bloeit zou omgeturnd moeten worden voor de consumentenmarketing van ons A-merk: de Nederlandse Boer en Tuinder. Dus alle sectoren samen, met een meerjarenplan en groot budget, maar wel zo dat elke sector of zelfs elke regio zijn producten kan promoten. Kijk naar Heineken, Bavaria, Grolsch, Campina, Beemsterkaas en Mona, allemaal Hollandse merken met een geweldige uitstraling! Hebben de consumenten al gehoord van VION of Plukon? Waarom hebben we in het vlees geen echte A-merken met Nederlandse veehouders voorop de verpakking?
Natuurlijk reclame en advertenties kosten veel geld, maar slimme publiciteit kan daarbij helpen. Denk daarbij ook aan de inzet van de sociale media, zoals Twitter en Facebook. Slimme marketing met gezond boerenverstand kan, zolang we maar eerlijk en authentiek blijven richting het grote publiek. Laat de consumenten meekijken waar ons voedsel geproduceerd wordt; pas "meekijklandbouw" letterlijk toe op de labels en via internet. Maak de afzender/producent zichtbaar binnen heldere ketens per sector en zet onze Nederlandse Boer en Tuinder weer op de (menu)kaart!

Reclame-offensief voor VLEES en de VEEHOUDERIJ

In de vakantieperiode lijkt er wel een reclame-offensief te zijn tegen het consumeren en produceren van vlees. Organisaties als Wakker Dier, Dier&Recht en Varkens in Nood verdringen zich in de dagbladen met persberichten en advertenties, waarbij ze de consumptie van vlees aan de kaak stellen.
Maar zich ook zeer kritisch uitlaten over de produktiewijze van dit vlees en de omstandigheden, waarin de dieren leven. Ja, u leest het goed, hierbij wordt een rechtstreekse verbinding gelegd tussen het eindprodukt VLEES en betrokken sector, de VEEHOUDERIJ. Dus tussen het uiteindelijke voedsel in de winkels en de voedselproducenten zelf! En dat is op zich een goede zaak, want de consumenten mogen juist weten, waar het vlees vandaan komt en hoe het vlees geproduceerd wordt (maar dan op een eerlijke manier). Dit geldt natuurlijk ook voor zuivel en eieren; leg de verbinding tussen ons dagelijks voedsel en betrokken voedselproducenten/veehouders via de aanpak van eerlijk/heerlijk voedsel. Zie ook www.guus.net en volg #guusnet.  Laat de veehouders zien achter ons dagelijks voedselpakket en maak duidelijk hoe deze veehouders omgaan met hun dieren en hun omgeving. Dit is een uitgelezen kans voor de (vlees)verwerkende industrie en kan uitmonden in positieve reclame voor VLEES en de VEEHOUDERIJ tijdens de volgende vakantieperiodes.